کلاس های مشاوره و روانشناسی

روانشناسان در کمک به مردم برای خوب زندگی کردن و کنار آمدن با دیابت نقش ارزشمندی دارند. دیابت برای مبتلایان و اطرافیانشان چالش های عمده ای ایجاد می کند. روانشناسان برای ایجاد تغییرات رفتاری و مداخلات روانشناختی به خوبی آموزش دیده اند، آن ها مشکلات مربوط به مراقبت از خود را در بیماران مبتلا به دیابت درک می کنند، پس می توانند به آن ها(مبتلایان) کمک کنند تا بر سختی ها فائق آمده و تغییرات رفتاری موردنظرشان را ایجاد کنند.
علاوه بر مسائل رفتاری، مشکلات هیجانی و اجتماعی هم در زمره چالش هایی قرار می گیرند که مبتلایان به دیابت با آن مواجهند. مبتلایان به دیابت گاهی بسیار خسته و فروپاشیده به نظر می رسند، قبول کردن بیماری، احساس افسردگی(احساس ناتوانی در برابر مشکلات و شکست خورده بودن)، اضطراب(ترس از عوارض بیماری و کاهش قند خون) و فرسوده شدن(از طریق چالش های مراقبت از خود و مسائلی که توسط سیستم درمانی بر آن ها تحمیل می شود) که در این بیماری رایجند، بسیار سخت و غیرقابل تحمل به نظر می رسند. جوانان مبتلا به ویژه زنان، آن هم با تشخیص دیابت نوع1، در معرض ابتلا به بیماری های خوردن قرار دارند(کاهش وزن از طریق افزایش انسولین).
در اثر ابتلا به دیابت، مشکلات اجتماعی هم ایجاد خواهد شد؛ افراد غیر مبتلا به دیابت، درک مشکلات این بیماران را بسیار سخت و دشوار می دانند. حتی اگر مبتلایان منظورشان را هم به خوبی رسانده باشند، افراد دیگر غالباً حمایت کننده رفتار نمی کنند. مثلاً برخی اوقات دوستان افراد مبتلا آن ها را تشویق می کنند تا چیزهایی بخورند که برایشان ضرر دارد، چون معتقدند یکبار امتحان، ضرری ندارد. یک روانشناس می تواند از طرق زیاد و گوناگونی به یک فرد مبتلا به دیابت کمک کند. روانشناس به فردی که تازه به وجود دیابت در خود پی برده کمک می کند تا آثار این تشخیص را بر زندگیش و نقشش را در مدیریت بیماری درک کند و مشکلاتش را حل کند تا بتواند رفتارهای ضروری را برای حفظ موفقیت آمیز وضعیتش اتخاذ کند. روانشناسان تعلیم دیده اند تا پریشانی های روانشناختی (اضطراب و افسردگی ناشی از زندگی با بیماری هایی بدون درمان قطعی) را تشخیص دهند و درمان نمایند. روانشناسان می توانند به فرد کمک کنند تا انگیزه لازم برای دنبال کردن برنامه روزانه و خودمدیریتی را در خود ایجاد و حفظ کنند. به همین صورت خانواده درمانی هم راهبردی است که برای مقابله با فشارهای اجتماعی، هم به فرد مبتلا و هم به نزدیکانش کمک می کند.